تلویزیون (شبکه تلویزیونی) چیست ؟ قسمت سوم

۰۸ تیر ۱۳۹۸

خبر های وارونه :
شاید باورش کمی سخت باشه ولی اخبار در شبکه های تلویزیونی به صورت تبلیغاتی پخش میشه. یعنی از یک جناه خاص پول دریافت میشه و خبر به نفع اونها بازگو میشه. یه کم فکر کنید که چرا باید ده ها شبکه خبری وجود داشته باشه و همگی هم رایگان خبر رو در اختیار شما قرار بدن ؟ چطور هزینه های خودشون درمیاد ؟
کافیه در یک روز یک خبر مهم رو از دو یا سه شبکه خبری شناخته شده گوش کنید تا تفاوت گفتار و بیان گوینده خبر رو نسبت به خبر ببینید. به وضوح میشه دید که گوینده خبر داره طرف چه جناهی رو میگیره. حتی اگر دو شبکه خبری یک خبر رو با یک متن یکسان هم بازگو کنن، لحن گفتن گوینده خبر اجازه نمیده که شبکه خبری بی طرف باشه و هر طور شده خبر رو به صورتی بیان میکنه که به نفع تأمین کننده مالیش باشه.
گاهی اخبار جنبه پروموت کردن داره که قطعاً برای اون چند دقیقه تبلیغات که به صورت خبر بازگو میشه، شبکه یا برنامه خبری کلی پول میگیره. برای مثال یه شبکه خبری بی دلیل میره از یه شرکت گزارش تهیه میکنه که یه محصول یا خدمات کاملاً تکراری رو ارائه میدن.
گاهی تنها با کمی برش تصویر، یک خبر کاملاً واضح رو وارونه جلوه میدن و تا خبر اصلی در زمان مناسب بیاد بیرون، مردم گول اون خبر جعلی رو میخورن و واکنش منفی نشون میدن. به این صورت شبکه های خبری میتونن ترور شخصیتیی کنن.
نوع دیگر خبر وارونه رو میشه به اخباری نسبت داد که اصلاً به موقع به اطلاع نمیرسه. گاهی یک روز هم میتونه در انتشار یک خبر سرنوشت ساز باشه. ولی شبکه های خبری که پخش به موقع خبر به نفع تأمین کننده هاشون نیست، خبر رو تا جایی که میتونن با تأخیر پخش میکنن که باعث از بین رفتن اثر منفی خبر برای تأمین کننده های معاملاتی شون میشه. به همین دلیل به بعضی از شبکه های خبری، بنگاه خبر پراکنی گفته میشه. یعنی قالب و واقعیت اخبار رو به ازای گرفتن پول پخش و بررسی میکنن.
گاهی برای سرگرم کردن مردم از جلوه های ویژه در اخبار استفاده میشه. با این که وجود بشقاب پرده ها و موجودات بیگانه انکار ناپذیره ولی گاهی برای این که ذهن افکار عمومی از (خبر های اصلی و بسیار مهمی که بر زندگی مردم تأثیر منفی میزاره) دور بشه، از بخش های مهم شهر که مردم سکونت دارن فیلم برداری میکنن و با جلوه های ویژه به اون صحنه بشقاب پرنده، سفینه فضایی یا یوفو اضافه میکنن و این خبر جعلی رو با آب و تاب خیلی زیاد به خورد مردم میدن تا ذهن مردم از اخبار واقعی و مهم دور بمونه. بعضی از خبر ها حتی میتونه انقلاب به پا کنه و این نوع خبر ها میتونن اعتراضات خیابانی رو با ایجاد ترس، خفه کنن. به این صورت یک انقلاب که میتونه منجر به آزادی و دموکراسی در یک کشور بشه، (به نفع حکومت های دیکتاتوری که به شبکه خبری پول داده) در نطفه خفه میکنن.

ایجاد حس گناه

هدف از این استراتژی اینه که مخاطبان به خاطر مشکلات محلی و جهانی، خودشون رو سرزنش کنن. مردم خودشون رو به خاطر جنگ هایی که باعث و بانی شروع اون، دولت ها بودن، سرزنش میکنن.
در سال ۲۰۱۴ تصویری از یک پسر بچه که بین قبر پدر و مادرش خوابیده بود، در رسانه های اجتماعی رد و بدل شد که گفته می شد در یک منطقه جنگی گرفته شده. اما در واقع این تصویر بخشی از یک پروژ عکاسی برای نشان دادن علاقه به بستگان بود.


سیاست تدریجی

برای شکل دادن به یک باور خاص، رسانه ها از انتشار مطالبی به صورت تدریجی و مداوم در مورد یک موضوع خاص در یک بازه طولانی استفاده می کنن. این استراتژی برای شکل دادن تصویر یک شخص، یک محصول و یا یک واقعه خاص به کار برده میشه.
یکی از بهترین نمونه های این استراتژی مرسوم کردن سیگار کسیدن در اواسط قرن بیستم بود که در تمام مجلات روزنامه ها و فیلم ها، بازیگران مشغول سیگار کشیدن بودن.

نظم پخش خبر

هدف از این کار پرت کردن حواس مخاطب از خبر اصلی هستش. در این استراتژی بعد از یک خبر بد، یک خبر خوب و عمومی مثل برد تیم فوتبال و یا در آخر یک خبر زیبا و آرامش بخش بخش میشه تا مخاطب با یه حس خوب از پای رسانه بصری بلند بشه.

برجسته سازی

کارشناسان رسانه ای بر این باورن که { شاید نتونید به مردم بگید که چطور فکر کنن، اما می توانید به آنها بگید درباره چه چیزی فکر کنن. }
بنابراین خبری که رسانه ها و خبر گذازی ها در رأس اخبار خود قرار میدن و بیشترین گزارش ها، مصاحبه ها و تحلیل ها را به اون اختصاص میدن، در نظر مردم مهم جلوه می کنه، حتی اگر مهم نباشه.

این مقاله ادامه داره…

1
برچسب ها :
نویسنده مطلب admin

دیدگاه شما

یک دیدگاه