آیا دایناسور ها واقعاً منقرض ؟ واقعیت هایی که از چشم دانشمندان پنهان مانده

۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۸

انقراض با تکامل، آیا واقعاً دایناسور ها منقرض شده اند ؟ یا دچار تکامل شده اند ؟!

پیشتر گفته شده که انقراض دایناسور ها بر اثر برخورد شهاب سنگ و در ادامه آن سرمای بزرگ، روی داده است.
اما در همین فکر بودم که همزمان ذهنم به سمت جاذبه زمین و اثر جاذبه گروید.وقتی فضانوردان برای مأموریت طولانی مدت به ایستگاه فضایی میروند، پس از بازگشت قد آنها حداقل ده سانتی متر افزایش میابد. این اثر حتی نه بر اثر تکامل و مثل بعد، بلکه بر روی همان فضانورد اعمال میشود.
حالا اگر در نظر بگیریم که جاذبه زمین با تکامل موجودات در قد و وزن آنها ارتباط مستقیم داشته، میتوان به این نتیجه رسید که زمان موجودات غول پیکری مانند تیرِکس و عصر دایناسور های غول پیکر در هزاران سال پیش، جاذبه زمین بسیار کمتر از حالا بوده که البته این تغییر جاذبه احتمالا با چرخش زمین به دور خود و نزدیک شدنش به خورشید، ارتباط نزدیکی داشته باشد. از این رو احتمالاً هم جاذبه، هم زمان یک شبانه روز و هم زمان یک سال خورشیدی با امروز بسیار متفاوت بوده.
جالب است بدانید که تا کنون چندین فسیل از انسان های غول پیکر هم پیدا شده که خود نشان دهنده تکامل و کوتاهی قد در همه موجودات بوده. در واقع دایناسور ها منقرض نشده اند، بلکه تکامل پیدا کرده اند و میتوانید نسل دایناسور ها را در قامت شترمرغ، کروکودیل، مار های عظیم الجسه آناکوندا و همین مرغ و خروسی که در کنار من و شما زندگی میکنند، تماشا کنید.
شاید باورش سخت باشد ولی ما به وجود اژدها در گذشته. سوسک بمباردیر (Bombardier) نوعی حشره است که گاز های هیدروژن و اکسیژن را درون شکم خود نگهداری میکند و وقتی احساس تحدید میکند میتواند با ترکیب هیدروژن و اکسیژن به صورت مایعی جوشان آن را به سمت مهاجم، پرتاب میکند. اگر نظریه تکامل به واسطه جاذبه درست باشد، ممکن است که واقعاً در گذشته اژدها هم وجود داشته باشد. البته چون این نظریه برای همه موجودات باید صادق باشد، پس حتی اگر اژدها هم وجود داشته باشد، برای انسان های آن دوره، اژدها به اندازه یک پروانه خشمگین بوده باشد. حتی از آن به عنوان فندک طبیعی اسفاده می کرده اند.

البته همانطور که برخورد شهاب سنگ یک نظریه است، این مقاله هم یک نظریه است. ما فقط احتمال می‌دهیم که چنین رخدادی روی داده باشد. ممکن است نظریه انقراض با برخورد شهاب سنگ که بیشتر ترویج یافته، صحت داشته باشد. صحت این موضوع را باید دیرینه شناسان و محققان جانوران بررسی کنند.

بنابر این ما برخورد شهاب سنگ را تکذیب نمی کنیم، بلکه برای ما در مورد انقراض شک هایی وجود دارد.
پس اگر واقعاً چنین نظریه ای صحت داشته باشد، میتوان با محاسبه سن و اندازه فسیل های به دست آمده و اندازه نسل امروز نوادگان همان نژاد از دایناسور ها، گرانش زمین را در زمان دایناسور ها محاسبه کرد. این نظریه به نوعی تکامل خود انسان را هم در بر میگیرد.
در مقاله قبلی به نام “فرازمینی های متخاصم چه کسانی هستند ؟ قسمت اول” به کتاب “انسان‌ها زمینی نیستند” نوشته دکتر الیس سیلور اشاره کردیم که در این کتاب به جاذبه بیش از حد زمین بر انسان ها اشاره داشت. اگر نظریه من در مورد ارتباط جاذبه و تکامل، صحت داشته باشد، پس میتوان به دلیل ناهماهنگی های بدن انسان را با جاذبه زمین، پی برد. اگر چه من نمیخواهم نظره “انسان ها زمینی نیستند” را تکذیب کنم. حتی خودم یکی از طرفدارارن این نظریه هستم. اما نمیتوان نقش جاذبه زمین به تکامل و کوچک تر شدن بدن موجودات زنده را نادیده گرفت و همچنان به دنبال یک تعادل میان نظریه خودم و نظریه نظریه “انسان ها زمینی نیستند” میگردم.

0
برچسب ها :
نویسنده مطلب حسین رحیمی

دیدگاه شما

بدون دیدگاه