شستشوی مغزی چیست و چگونه انجام می شود

۲۴ شهریور ۱۳۹۸

اگر بخوایم یک تعریف کلی از شستشوی مغزی رو داشته باشیم، میتونیم اینو بگیم :
شستشوی مغزی یعنی تعریف مدام یک دستور در حاشیه داستان یا خبر اصلی در یک سریال داستانی یا اخبار که باعث میشه تا مغز اون دستور رو یک الگو بشناسه و به عنوان یک واقعیت غیر قابل تغییر اون رو ناخودآگاه بپذیره، بدون این که شخص متوجه بشه این باور چطور شکل گرفته و از کجا اومده. مثل خیلی از باور هایی که امروز مردم روش تعصب دارن ولی نمیدونن حقیقت پشت اون باور و اعتقاد چیه و میگن چون نسل قبلی این کار رو انجام میدادن، پس ما هم باید انجامش بدیم. بدون این که فکر کنن که شاید نسل قبلی هم در اشتباه بوده یا اصلاً در مورد صحت و چرایی اون باور فکر کنن.

در این مقاله میخوام درباره نوع مدرن شستشوی مغزی صحبت کنم. قبلاً در مورد این که تلوزیون ها چطور دروغ تحویل مردم میدن و موارد بی ارزشی رو با ارزش معرفی میکنن، صحبت کردیم. اما امروز میخوام نمونه خطرناکی از برنامه تلوزیونی رو مثال بزنم که کودکان رو هدف قرار داده. میخوایم با هم ببینیم این برنامه چطور مغز بچه ها رو شستشوی مغزی میده و برای ۲۰ سال آینده کودکان نقشه میکشه.
“تپلوها-Teletubbies” اسم برنامه کودکی هست که ظاهراً با وجود شخصیت های لباس عروسکی و رنگ های جذابش، فضایی کودکانه رو به وجود میاره، اما واقعیت وحشتناکی پشت این برنامه کودک قرار داره که در ادامه بهش میپردازیم.

ابتدا توضیحی که در ویکی پدیا در مورد این برنامه نوشته شده :
توپولوها (به انگلیسی: Teletubbies) مجموعه‌ای است تلویزیونی برای کودکان که از شبکه بی‌بی‌سی بخش می‌شود. این برنامه تلویزیونی که تهیه آن از سال ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۱ طول کشید برای کودکان پیش‌دبستانی ساخته شده‌است. تهیه‌کننده این کار تلویزیونی شرکت رگدول پروداکشن می‌باشد. گوینده برنامه‌ها تیم ویتنال است. توپولوها نخست در تاریخ ۳۱ مه ۱۹۹۷ از تلویزیون پخش شد. این برنامه در آمریکا در تاریخ ۶ آوریل ۱۹۹۸ در پی‌بی‌اس نت‌ورک به صورت اتحادیه درآمد و تا ۱۹ ژوئن ۲۰۰۵ از تلویزیون‌ها پخش می‌شد. تولید این برنامه در سال ۲۰۰۱ متوقف گردید.

در این برنامه ما سرزمینی رو میبینیم که در اونجا ۴ شخصیت عروسکی زندگی میکنن که به اون ها تپلو ها گفته میشه. در همین ابتدا شما روی سر هر کدوم از این شخصیت ها یک علامت رو میبینید. این ترکیب این علامت ها با هم دیگه تبدیل میشه به سبل یادگار مرگ که در فیلم هری پاتر اون رو نماد شیطان میبینید.


حالا برسیم به بقیه شخصیت ها. در این فیلم یک صدا وجود داره که به تپلو ها میگه چه کار کنن و چه کار نکنن و خودشون اختیاری از خودشون ندارن مگر زمانی که صدا باهاشون کاری نداشته باشه، در واقع این پیام رو به مغز القا میکنه که شما باید از قوانین ما پیروی کنید مگر زمانی که قوانین ما اجازه بده شما آزادانه رفتار کنید. به همین دلیل مردم دنیا تنها یک روز از هفته رو برای خودشون زندگی میکنن و بقیه هفته رو برای شرکت های چند ملتی.
شخصیت بعدی، تعدادی بلندگو هستن به نام “نو نو” که از زمین بیرون میان و همیشه مراقب هستن تپلو ها دستورات رو حتماً انجام بدن. این هم نماد حکومت هایی هست که از این قوانین محافظت میکنن که در ادامه در مورد این حکومت ها هم صحبت میکنم و ارتباطشون رو با این برنامه کودک توضیح میدم.
در این برنامه یک آسیاب وجود داره که برای تپلو ها خیلی مهمه و وقتی میچرخه تپلو ها هر کاری دارن رو رها میکنن و به سمت بادبان میرن و مثل یک موجود مقدس اون رو پرستش میکنن. اهمیت دادن به این بادبان غیر عادیه و این معنی رو میده که ما باید همیشه دنبال یک نماد بگردیم و اون رو پرستش کنیم. اونه که بهمون میگه چطور زندگی کنیم و باید سبک زندگیمون رو به چیزی تغییر بدیم که اون میخواد.
بعد بادبان یکی از تپلو ها رو انتخاب میکنه و روی شکمش برنامه ای رو پخش میکنه. یک برنامه تکراری دو بار پخش میشه که همین غیر عادی و وحشتناک به نظر میرسه.
در آخر “نو نو” بهشون میگه وقت خداحافظیه و وقتی تپلو ها مخالفت میکنن، دوباره دستور تکرار میشه و اونها رو وادار به خداحافظی میکنن. این کار این معنی رو داره که باید هر موقع که ما خواستیم کاری که گفتیم رو انجام بدید.

این برنامه از دو بخش تشکیل شده. یکی دستوراتی که در حاشیه برنامه و در تمام قسمت ها به تپلو ها گفته میشه و یکی موضوع اصلی هر بخش از برنامه هست.
در اصل هدف سازنده های این برنامه همون دستوراتی هست که در حاشیه برنامه به تپلو ها داده میشه. در واقع پیام کلی برنامه اینه که باید از کودکی یاد بگیرید که در سلطه دیکتاتور ها هر چیزی که ما گفتیم رو اجرا کنید و دیکته پذیر باشید.

حاصل پخش چنین برنامه ای این شده که مردم دنیا به قوانین دیکتاتوری احترام میزارن و امروز شاهد این هستیم که ۹۸ درصد مردم دنیا به وضعیت فقر و نزدیک به فقر دچار شدن و ۲ درصد در حال حکومت بر اون ۹۸ درصد هستند. چون مردم دنیا در کودکی به واسطه این برنامه های کودک هدفمند یاد گرفتن که دیکته پذیر باشن و هر مالیاتی که بهشون بستن رو پرداخت کنن و همیشه بدهکار حکومت ها باشن.
برای یک مثال ساده، امروز ۸۰ میلیون نفر از مردم آلمان در حالت فقر و نزدیک به فقر به سر میبرن و تنها ۱ میلیون نفر از مردم آلمان ثروت رو در دست گرفتن.
در حقیقت دوران برده داری تموم نشده و تنها مدل و شکل برده داری عوض شده که بهش میگن برده داری مدرن.
تپلو ها تنها برنامه ای نیست که با هدف شستشوی مغزی کودکان ساخته میشه. این برنامه ها لیست بلند بالایی دارن که به زودی به معرفی اونها هم میپردازیم.
شاید اگر در مورد این برنامه های تلوزیونی همون بیست سال پیش روشنگری میشد، امروز مردم دنیا در مقابل دزدی های قانونی سکوت نمیکردن و به فقر کشیده نمیشدن.

اما برسیم به نویسنده این برنامه کودک :
نویسنده این برنامه شخصی نام “اَندرو داونپورت” هست که تمرکزش روی نوشتن داستان کودکانه هست. اما بخش جالب ماجر دانشگاهی هست که این نویسنده در اون فارق التحصیل شده یعنی دانشگاه “کالج دانشگاهی لندن”. اکثر کسانی که از این دانشگاه فارق التحصیل میش، از سمت های بالا در کشور های مختلف دنیا سر درمیارن، یعنی یا وزیر میشن یا حاکم میشن و یا رسانه ها رو در دست میگیرن.
برای نمونه میشه از این افراد نام برد :
تری دیویس: دبیرکل اتحادیه اروپا از ۲۰۰۴ تا ۲۰۰۹
نیکلاس آناستاسیادس: رئیس‌جمهور قبرس از ۲۰۱۳
توماش مازاریک: اولین رئیس‌جمهور چکسلواکی
جورج ادن: فرماندار کل بریتانیا در شرق هندوستان از ۱۸۳۶ تا ۱۸۴۲
چیام هرتزوک: رئیس‌جمهور اسراییل از ۱۹۸۳ تا ۱۹۹۳
ایتو هیروبومی: اولین و چهارمین نخست‌وزیر ژاپن
جونیچیرو کویزومی: نخست‌وزیر ژاپن از ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۶
جومو کنیاتا: اولین نخست‌وزیر کنیا
میهای اونگوریانو: نخست‌وزیر رمانی از ۲۰۱۲
جان راسل: نخست‌وزیر بریتانیا از ۱۸۴۵ تا ۱۸۵۲ و از ۱۸۶۵ تا
مهاتما گاندی: رهبر سیاسی و معنوی هند
در مورد افراد بیشتر از چیزی که تحقیق کنید. گاهی فردی هم مثل گاندی ممکنه ازش یک بت بسازن که فلانی آدم بسیار خوبی بوده ولی در تحقیقات مشخص میشه این فرد در راستای سیاست های انگلیس قدم برمیداشته.

کاملاً مشخصه که هدف و کار اصلی این دانشگاه چیه؛ در واقع میشه گفت این دانشگاه افرادی رو برای کنترل دنیا و شستشوی مغزی مردم دنیا تربیت میکنه و بعد از فارغ التحصیلی، این افراد از حکومت انگلستان دستور میگیرن. از جمله آقای “کالج دانشگاهی لندن” نویسنده و کارگردان برنامه تپلو ها.
این برنامه کودک در ۱۲۰ کشور و بیش از ۴۵ زبان دوبله و پخش شده و باز هم نشونه ای دیگه از هدفمند بودن این برنامه.
توجه داشته باشید که ابتدا شبکه بی بی سی این برانامه رو پخش کرد، شبکه ای که همه از خیانت های پی در پی این بنگاه دروغ پراکنی آشنا هستیم. اصولاً هر چیزی که این شبکه انگلیسی پخش میکنه رو باید بهش شک کرد. به شخصه من خودم به همه شبکه های لندن نشین مشکوک هستم. انگلستان تنها یک کشور نیست. این کشور به زور به اندازه یکی از استان های ایران میشه. انگلستان در واقع پایتخت تصمیم گیری و پخش رسانه ها برای کنترل دنیاس.

حرف آخر این که همیشه مراقب باشید که کودکان شما چه رسانه ها و برنامه هایی رو دنبال میکنن و قبل از دیدن برنامه ها خودتون برنامه رو بررسی کنید.
تنها برنامه های تلوزیونی نیستن که باعث شستشوی مغری بچه ها میشن. فیلم های سینمایی، انیمیشن ها و حتی بازی های کامپیوتری که ما ممکنه اونا رو دست کم بگیریم، ممکنه با هدف شستشوی مغزی ساخته شده باشن.

شما در این مورد چه نظری دارید ؟

0
برچسب ها :
نویسنده مطلب حسین رحیمی

دیدگاه شما

بدون دیدگاه